دوشنبه‌ي گذشته، كالبدهاي بي‌جان آندره گرز و همسرش كه دست به خودكشي زده بودند در خانه‌شان در جنوب شرقي پاريس، در ميان انبوه‌ نامه‌هايي كه براي دوستان و بستگان نزديك خود نوشته بودند، پيدا شد. گرز به هنگام مرگ 84 سال داشت.

آندره گرز، روشنفكر اتريشي-فرانسوي، به روايتی، بازتاب زمانه‌ي خود بود. وی، در آغاز و در دهه‌هاي 1950 و 1960 متاثر از روايت سارتر از ماركسيسم و آموزه‌هاي مكتب فرانكفورت در جست‌وجوي سوسياليسمي دمكراتيك برآمد. با تجربه‌ي جنبش مه 68 رفته‌رفته متوجه عرصه‌هاي جديد مبارزه (صرف‌نظر از مبارزات طبقاتي) شد. در دهه‌ي 1980 از زوال پرولتاريا سخن گفت. اندكي بعد در نظرياتش بازنگري كرد. بعداً بيشتر به بوم‌شناسي سياسي پرداخت. در دهه‌ي 1990 به نقد نوليبراليسم و جهاني‌شدن روي آورد؛ و در واپسين سال‌هاي حياتش در كتابي با عنوان «روايت يك عشق» از عشق سخن گفت و سرانجام آرمان‌گرايانه در بستري از عشق با جهان وداع گفت.