آخرین کتاب اسلاوی ژیژک، فیلسوف و نظریه‌پرداز اهل اسلوونی، که به‌تازگی منتشر شده است «در دفاع از دلایل ازدست‌رفته» نام دارد که نویسنده در آن از ایده‌ی رهایی جهان‌شمول دفاع می‌کند و از جمله به تجربه‌ی انقلاب‌های بزرگ بشری می‌پردازد. تری ایگلتون که یکی از بزرگ‌ترین منتقدان فرهنگی حال حاضر است طی مقاله‌ی کوتاهی، کتاب اخیر ژیژک را به نقد می‌کشد. ایگلتون با مروری بر ابعاد شخصیت فرهنگی ژیژک، ضمن تاکید بر نکته‌های درخشانی که در آثار ژیژک وجود دارد، بر این گمان است که ژیژک برخلاف آنچه ادعا می‌کند به‌شدت متاثر از ایده‌های پسامدرن است و سرتاسر آثارش آکنده از نظرات پسامدرنیستی است. ایگلتون همچنین رادیکالیسم ژیژک را نیز ریشه‌دار در نوعی رمانتیسم فرانسوی می‌داند که با اتکا به تفاسیر اسطوره‌ای، مبتنی بر نخبه‌گرایی فرهنگی است.