
با توجه به آنچه تاکنون رخ داده است، ديگر كسي ترديد ندارد كه حباب بخش مسكن كه رشد اخير اقتصاد ايالات متحده عمدتاً برخاسته از آن بود بهناگزير تركيد، و تردیدی نیست که بحران مالي عمومي و ركود اقتصاد جهاني پيامدهاي ناگزير آن هستند. طي سالهاي اخير براي همهی كساني كه تحتتاثير كيمياگري مالي جدید تحت عنوان مديريت بدهي پرريسك نبودند و مانند بخش اعظم شركتها سودهاي سوداگرانه كورشان نكرده بود، نشانههاي هشداردهنده آشكار بود. اين را در مجموعه مقالاتي كه در اين زمينه ارائه شده بود ميتوان مشاهده كرد: «حباب بدهي خانوار» (مه 2006)،[1] «انفجار بدهي و سوداگري مالي» (نوامبر 2006)،[2] «سرمايهی انحصاري – مالي» (دسامبر 2006)[3] و «ماليگرايي سرمايهداري» (آوريل 2007).[4] در آخرين مقاله نوشتيم: